LESEPROBEN


GENSBLÜÜMLE


Gensblüümle
hiigschdraid
ins Groos...

schee waiß...

Gensblüümle
wäi Schdernle
so klaa...

schee waiß

Gensblüümle
vom Himml
roo gschiggd...

Weer waaß??

vgl. Deutschbuch. Sprach- und Lesebuch 5.
Cornelsen Verlag. Berlin 2003, S. 214


DUU, KIRSCHN! 


Wenn duu ned weersd...

roud wäi Gluud,
roud wäi Bluud,
roud wäi...

naa...

süüß wäi Draim,
süüß wäi Sündn,
süüß wäi...

naa...

duu Brachd,
duu Faie,
duu...

naa!

Duu, Kirschn...
duu machsd miich
verriggd!

Wenn . ja wenn...

Wenn,
ja wenn...

alles zammbreched,
in Drümme falled,
in Bach noo genged...

dann, 
ja, dann...

bflanzed iich
ganz allaans,
blooß fiier miich...

e klaans,
ainsams
Kirschbaimle...

waal’s soo schee is,
waal’s wos dregd,
waal’s waide wechsd...

aa
in en vill schbeedern
und annern Leehm...

wenn, 
ja wenn...

Aus „Kirschgardn“


MIDDN NAI 


iich deed suu gern
mai Hend
middn nai
in en warme Kuuhflaadn
leeng,

miich mid main Hindern
middn nai
in en richdichn Ameisnhaafn
hoggn,

mid naggede Fäiß
middn nai 
in waichn Baads schbringe
und rumblandschn

iich deed aa gern
vom Felsn dreiiem 
iibern Dool rooschbringe

odde aaf en hochn Baam 
naafschdaing

odde e ganze Nachd
alaa
im dungeln Wald hoggn

weeche 
dem Briggeln,
dem Schaudern
und Schüddeln.

Abbe 
in main Alde
sochd me,

weer suu verrigds Zaich
blouß dengd,
is scho
gwiies e weng...

Aus „middn nai“


UNSE KLAANS PARADIES


Zwaa, drai
Kerschn- odde Zwedschgebaam,

vier, fimf
greine Schleiebischle,

hindn am Hang
schloofede Grooswiesn,

driieme 
faule Bodaggnegge,

zwaa, drai 
klaane Wolgnfedsn,

vier, fimf
schraiede Groueveegl,

droome 
e scheine blaue Himml...

Und iiberol:
Blumme iibe Blumme!

Villaichd no
e boor kandiche Felsn,
dneehm klaane Haisle
mid Margd und Laid,
driiebe e Burch,
drumrum e Booch
mid Furelln drin,
e boor lumbede Schubfn,
grumme Aggeweech...

Und iiberol:
Blumme iibe Blumme!

Eds abbe langd’s,
mäie weer scho ze vill.

Losd uns hald dees,
und mir hom 
unse klaans Paradies!

Aus „Unse klaans Paradies“


OUMDS AM BENKLE


I.

Am Holzbenkle hoggens,
schee budsd und grichd,
er eweng buggled,
sie naighuscheld.
Frisch is scho worn
edsed am Oumd
am aldn Holzbenkle
neebe de Hausschdaffel,
wou aa scho fräiers
de Obba und Oma,
de Babba und Mama
ghogd sen,
am Oumd,
wenn d Sunne noogehd...

II.

Schaue denns,
däi Aung homms
doo und aa doo,
nix kummd aus
ned bain Nachbern
und driiem
iibe de Schdrooß,
alles seengs:
wer kummd,
wer gehd,
wer si fraid,
wem e schdingd,
en jeedn schauns nooch...

III.

Und wenn goor kaane kummd,
zwingerns mid n Auch,
schaue sich oo,
jaa,
mäid sens e weng,
lang woor de Dooch,
fräi is scho oogange,
vill woor ze duu,
grend sens
bis mer alls hod,
lehm mou me,
Essn brauchd me,
drooblaim mou me,
imme,
nix derf me vesaame,
e Heds immezou...

IV.

Abbe edesd is rum,
däi Sunne is noo,
dungl is worn,
lang werns nimme blaim.
sie dengn an drin,
an warme Oofn,
wou me si noohoggd,
ans Soofa,
ans Kissn...
Und doo konnsd
na endli schee schloofn...

V.

Und deer dord
mid sain Schnorle?
Wos will nen deer no?
Wou gäihd deer eds no zou?
Edsed ze deere Zaid?
Gid er no kaa Rouh?
Draamd e gwis goor?
Kaane will’s song!
Ooschaue denne se se,
grouße Aung homms.
Scho is e wech de Schlawiene!
Wos soll’s?
Er werd’s wissen
wos er mou ze deeere Zaid,
eds no am Oumd....

VI.

Suu schaue se
und schaung se
in d Aung
draußn am Benkle
neebe de Schdaffl...
Und dann gengers nai,
waal d Diier offn schded
und genge zen Soofa,
zen warme,
und hoggn se noo
neeberenande
und bald schloofens
und draame
vo haid
und vo morng...
und wäi’s hald so gaihd...

E schäins Beerle sen se
däi zwaa doode...
däi Kads - und ihr Koode!

Aus „undewegs“